Op 3 juni 2010 ga ook ik de Alpe d’Huez op fietsen, een persoonlijke uitdaging waar ik gelukkig zelf een actieve bijdrage aan mag leveren. Het is dan nog maar twee jaar geleden dat ik heb ervaren wat het betekent om ziek te zijn. Een ziekte die je overkomt, niet voelt, met de nodige consequenties, maar waar je zelf niets tegen kunt ondernemen.
Dankzij vroegtijdige ontdekking en een succesvolle behandeling ben ik bijzonder dankbaar dat ik de ziekte kanker heb doorstaan. Gedurende mijn periode in het ziekenhuis heb ik gezien hoe belangrijk het werk is dat wordt verzet in de strijd tegen de ziekte. Als patiënt kun je alleen maar hopen op een effectieve en doeltreffende behandeling zonder onvoorziene complicaties. Innovaties door kostbaar wetenschappelijk onderzoek maken behandeling steeds beter en dragelijker voor de patiënt.
Het KWF en in het bijzonder de gelden die door Stichting Alpe d’HuZes worden ingezameld, worden ingezet om onderzoek te doen naar nieuwe behandelstrategieën. Voor een effectieve behandeling is het van belang de kwaliteit van de zorg en de kwaliteit van het leven tijdens de ziekte zo hoog mogelijk te houden. Ook in de periode na de behandeling is het van belang patiënten te begeleiden om hen zo een plek terug in de samenleving te geven in een leven met en na de ziekte kanker.
Elke Nederlander wordt geconfronteerd met de ziekte kanker, ver weg of juist zeer dichtbij. Steeds meer mensen overleven deze ziekte, maar nog steeds overlijden er mensen veel te vroeg aan de gevolgen.
Het is de missie van het KWF en Stichting Alpe d’HuZes om kanker uiteindelijk tot een chronische ziekte te evolueren. Zover is het echter nog lang niet.
Als dank voor een behandeling die mij in staat stelt deze uitdaging aan te mogen gaan, maar vooral in gedachten bij hen die deze ziekte niet overleefden, zet ik me met bijzonder veel enthousiasme in voor deze strijd.
Een frisse tegenzin om de Alpe d'Huez in Frankrijk voor het eerst te bedwingen is aanwezig, maar opgeven is zeker geen optie!